Reclame ergernis

Als er graffiti aanwezig is in het straatbeeld, wordt er meer zwerfafval aangetroffen. In een nette omgeving is daarentegen zichtbaar dat er regels zijn die worden nageleefd; dat is goed voor een straat, wijk of gemeente. Het straatbeeld wordt in grote mate bepaald door reclame-uitingen. Om verloedering tegen te gaan zijn ook die aan regelgeving gebonden.

De bevoegdheid van de welstandscommissie is in enkele Nederlandse gemeenten uitgebreid met een Commissie Beeldkwaliteit of zelfs een Adviescommissie Ruimtelijke Kwaliteit. Die organen geven ook hun oordeel over reclame vergunningen; desondanks staan er op de meest pittoreske plekken advertentiezuilen. Opvallender en meer beeld bepalend zijn etalage reclames. Zulke reclames vallen onder de Algemene Plaatselijke Verordeningen (APV). Opvallend is hoe verschillend gemeenten met handelsreclame omgaan. Zo is bijvoorbeeld Woerden voor woonwijken streng: “…Het uitgangspunt is dat in gebieden met hoofdzakelijk een woonfunctie geen reclame-uitingen passen…” 

De APV voor de gemeente Den Haag is betreft handelsreclame uitgewerkt en vastgelegd in de Reclamenota 2018-2022. “In de APV art. 2:97 wordt toegevoegd dat reclame-uitingen op, aan en in gebouwen/percelen pand gerelateerd moeten zijn. Dat betekent dat de reclame-uiting een direct verband moet hebben met de bedrijfsvoering van, of in het pand. Ook wordt in dit artikel een limiet gesteld aan het bedekken van ruiten van (winkel)panden met pand gerelateerde reclame. Dit wordt beperkt tot maximaal 20% van de oppervlakte van een (winkel)ruit… Van een exces is in ieder geval sprake bij een duidelijke overdaad aan reclame-uitingen… De gemeentelijke handhavers zijn bevoegd om op te treden tegen overtredingen van de APV en andere gemeentelijke verordeningen.”

Het oude centrum van Den Haag begint vergeven te raken van uitingen die in de Reclamenota treffend zijn omschreven. Handhaven: ho maar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *