Tegenstrijdigheden

In Nederland zijn er meer dan 1 miljoen zzp’ers en die zijn niet beschermd door een minimumloon of een collectieve arbeidsovereenkomst. Bovendien maken zij uren waar geen vergoeding tegenover staat, zoals het doen van de administratie, onderhouden van het instrumentarium of het binnen halen van opdrachten. Het percentage minima onder zzp’ers is dan ook wezenlijk.

Een grote groep zelfstandigen zonder personeel werkt als werknemer maar dan zonder arbeidsovereenkomst. Dit komt doordat ze voor een te laag tarief worden ingehuurd; op die manier ontstaat oneerlijke concurrentie met de (vaste) werknemer. De zzp’er kan zichzelf zo voordelig aanbieden omdat hij niet gebonden is zich in te dekken tegen werkloosheid, ziekte en arbeidsongeschiktheid. Bovendien zorgt hij vaak niet voor een pensioen. De regering heeft dan ook het voornemen om elke zzp’er die langer dan drie maanden bij dezelfde opdrachtgever, voor minder dan 125 procent van het minimumloon werkt, te beschouwen als werknemer.  

Natuurlijk bestaat er aan de ene kant van het politieke spectrum het liberale gedachtegoed dat inhoudt dat er ondernemersrisico genomen moet worden en aan de andere kant het socialistische idee van de collectieve bescherming. Het zal daarom mijn inziens nog lang duren voor er echt een (redelijk) beschermde status voor zelfstandigen ontstaat, zoiets is dan ook een contradictie. 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *